Sprakeloos

Ik heb regelmatig de dwangmatige behoefte om woorden te vinden voor de dingen die ik voel. Het feit dat ik een beelddenker ben zal hier wellicht mee te maken hebben; ik denk vrijwel in 80% van de tijd in beelden en niet in woorden. Daarom kost het me soms veel tijd en moeite om mijzelf goed uit te drukken. … More Sprakeloos

Ogenblik

“Over enkele ogenblikken arriveren we op centraal station Amsterdam. Vergeet niet uit te checken”. “Enkele ogenblikken? Hoeveel is dan één ogenblik?” vraag ik me hardop af. Ik en een vriendin speculeren hierover. We zijn het er al snel over eens dat het hoogstwaarschijnlijk niets met een blik ogen te maken heeft, maar wellicht wel met … More Ogenblik

Omi

De begraafplaats. Ik vind het een merkwaardige plek. Terwijl ik hier loop vraag ik mij af hoe het kan dat ik deze plaats als heel vredig en rustig ervaar. Ik vind het er zelfs mooi. Oma zou vandaag 80 jaar geworden zijn. Samen met mama en opa ga ik naar haar rustplaats toe om nieuwe … More Omi

Ieder z’n doolhof

Veel mensen om mij heen lijken op dit moment een beetje verdwaald. Ik herken dit. Een soort mid-midlife crisis. Lopend in een groot doolhof. Sommigen kiezen keer op keer de verkeerde afslag waardoor ze telkens hetzelfde rondje lopen, waar anderen langzaam maar zeker de uitgang weten te bereiken. Maar is het wel een doolhof met … More Ieder z’n doolhof

Stoer wijf?!

  Feminisme! Feminisme! Vrouwen zijn te gek. Dat vind ik echt. Maar vanmorgen wou ik dat ik een man was. Mannen zijn stoer en leven zonder zorgen. Zo hoort het. Ik dacht altijd dat ik niet zo’n meisjes meisje was, een best stoer wijf zelfs, maar niets bleek minder waar toen ik met een collega … More Stoer wijf?!