Mixed feelings na een inbraakpoging

Scroll down for English!!

pexels-photo-27141

Toen ik gisteravond rond een uur of 7/8 thuiskwam van het Wine festival in Wilderness (daarover later meer) verblijdde Andy me met het nieuws dat iemand had geprobeerd in te breken in het huis waar ik verblijf. De politie was net weg. Rond 5 uur s’middags kwam Andy het huis binnen en hoorde wat vreemde geluiden bij een van de ramen op de veranda. Toen hij de schuifdeur opendeed, schrok een jongen op, keek Andy aan en rende de bosjes in.

Niet chill. Vooral niet omdat ik alleen in dit huis verblijf. Afgelopen nacht sliep Noa beneden in een van de slaapkamers en verrassend genoeg heb ik als een roos geslapen. Wellicht dat het wijnfestival hieraan bijdroeg, maar toch…

Vanmorgen kwam de politie nogmaals, zodat Andy een verklaring kon afleggen. Oelf was de naam. Lollig mannetje was het wel. Hij vond het uiterst bijzonder dat een meisje uit Nederland in haar eentje in een huis in Zuid-Afrika woonde en vroeg me of ik mijn familie en vrienden dan niet miste. Ach Oelfje.

Oelf legde me uit dat ik niet bang hoef te zijn dat deze jongens gewelddadig zijn (tenzij ze onder invloed zijn van Tik; Crystal Meth), omdat het veelal jonge jongens zijn op zoek naar geld en electronica. Vaak in opdracht van oudere jongens. De jongen die hier probeerde in te breken is een bekende van de politie en zal daarom gearresteerd worden en een tijd de gevangenis in moeten.

Ik vroeg Oelf of er iets bestaat voor minderjarigen of jongeren die op deze jonge leeftijd in aanraking komen met justitie. Een soort afkickprogramma of re-integratie o.i.d. Het antwoord was nee. Minderjarigen zijn feitelijk onstrafbaar en bevinden zich daarom de volgende dag alweer terug in hun (aanstekelijke) bekende omgeving. Een volgend misdrijf is dan vaak zo begaan. Hij legde me uit dat vele van deze jongeren eindigen in de bak of sterven vanwege conflicten of drugs. Heel triest en tegenstrijdig: Ik maak me zorgen om mijn veiligheid en (heel eerlijk gezegd) mijn spullen terwijl deze jongen om precies dezelfde redenen deze misdaden pleegt…

Merkwaardig hoe zo’n bezoekje van de politieagent eraan toegaat. Na de afronding van de verklaring vroeg of hij of ik ook rookte (lees: blowen). Toen ik zei dat ik dat een lastige vraag vond om te beantwoorden tegen een agent in uniform zei hij: “Oh no please, I won’t arrest you if you just do it inside the house”. Ik geloof dat hij zelf zijn uniform ook vergeten was en zich voor even meer identificeerde met zijn gouden tanden. Ik kon er wel om lachen, hij gelukkig ook.

Ik vroeg of hij zijn baan leuk vond en hij zei ja. Het enige nadeel was dat hij er zo van aankwam. Die begreep ik ook niet helemaal, maar uiteindelijk bleek dat hij door z’n vierdagelijkse werkweek geen tijd mee had om rugby te spelen. Maar goed… Prima agentje verder.

Een paar uur later arriveerde het tweede politiebezoek van de dag, dit keer om de vingerafdrukken te verzamelen. Compleet met koffertje, groen kwastje en blauw licht. Net echt. Toen ik vroeg of hij het kon waarderen als ik een CSI-grap zou maken begon hij eerst te lachen, maar zei daarna eerlijk ‘nee’. Daar konden we dan wel weer om lachen.

Een ander opmerkelijk aspect vond ik hoe open de agenten waren in zaken die ze eerder deze week meemaakten. Heus niet verboden, maar in mijn ogen licht onprofessioneel? Misschien vind ik dat ook wel omdat ik die nare verhalen gewoon liever niet altijd hoor. Deze vingerafdrukverzamelaar vertelde bijvoorbeeld (veel te gedetailleerd) hoe hij hierbeneden bij de rivier kortgeleden nog iemand gevonden had die zichzelf vergast had in zijn auto. Heel naar…

De agent van vanmorgen vertelde daarnaast dat hij gisterochtend zijn wapen had moeten trekken nadat een jongen onder invloed van Tik zijn moeder dreigde te vermoorden. Heel naar. Uiteindelijk heeft hij gelukkig niet hoeven schieten. Ik vroeg of hij zijn wapen hier vaak gebruikte, maar in al zijn tien jaren bij de politie in Knysna was dit gelukkig nog nooit het geval geweest. Daarvoor werkte hij in Kaapstad en daar was echter aan de orde van de dag. “They’re not playing games there”.

Maar goed… merkwaardig dagje dus. Het geeft een dubbel gevoel: aan de ene kant opgelucht dat ze weten wie de dader was en dat hij waarschijnlijk snel gepakt wordt, aan de andere kant hulpeloos. Me maar al te goed bewust van het feit dat er van deze jongen waarschijnlijk nooit iets terecht zal komen zonder dat hij ooit een eerlijke kans heeft gekregen. In ieder geval niet een kans zoals ik die gekregen heb…Sylvesthers logo

 

 

 

pexels-photo-27141

When I came home last night around 7 or 8 after visiting the Wine festival in Wilderness (more about that later), Andy welcomed me with the news that someone just tried to break into the main house. The cops had just left. Around 5pm, Andy walked into the house and heard some noise coming from one of the windows looking out on the veranda. When he opened the slide door, a boy jumped up, looked at Andy and disappeared into the bushes.

Not so nice. Especially, because I am staying in this house alone. Last night Noa spent the night in the main house in one of the bedrooms downstairs and surprisingly enough I slept like a baby. The Wine festival might have had a slight thing to do with is.

This morning, the police came again for Andy to make his statement. Oelf was his name. Funny guy it was. He thought it was pretty special that a girl from the Netherlands would stay all alone in a house in South Africa and he asked me if I didn’t miss my friends and family. Awhh Oelfie…

Oelf explained to me that I didn’t have to be scared for these guys to be violent (unless they’re under the influence of Tik; Crystal Meth) as they’re mostly just young boys looking for money or electronics. Often sent by older guys. The boy who tried to break in here is already known by the police, and will therefore be arrested and probably facing some time in prison.

I asked Oelf if there is any sort of programme available for under aged people or youngsters who encounter the judicial system at such a young age. Something like a rehabilitation programme or reintegration for example. The answer was no. After committing a criminal offence, children will be released the next day and immediately put back in their common (infectious) environment. Then, the next crime is soon to be committed.  He explained to me that many of these kids either end up behind bars or will pass away due to conflicts or drugs. Very sad and contradictory: I’m worried about my safety and (if being honest) my stuff, while at the same time, these kids are committing these crimes for the exact same reason…

Funny how a visit from a cop is conducted. After the finalisation of the statement, he asked if I smoke weed. When I explained that I found that a tough question to answer to a cop in uniform he said: “oh no please, I won’t arrest you if you just do it inside the house”. I think that for a moment, he himself had forgotten about his uniform too and identified himself more with his golden teeth. I thought that was quite funny and luckily, he did too.

When I asked him if he liked his job, he said yes. The only disadvantage was the weight gain. I also didn’t quite get that, but in the end, it turned out that because of his 4 days of work, he didn’t have time to play rugby anymore. Right… Funny cop he was.

A few hours later, another two police officers arrived. This time for collecting the fingerprints. Like the true forensic stuff they do in movies. Including suitcase, green brush, blue light everything. When I asked him if he would appreciate some CSI jokes he first started to laugh, but firmly after that he said “no”. We all thought that joke was funny enough.

Another interesting aspect I found, was how openly the officers were regarding other cases they dealt with earlier that week. Obviously not prohibited, but in my opinion slightly unprofessional? Maybe also because I just don’t really like hearing all of these sad stories. The fingerprint collector for example, shared a story (in far too much detail) about a guy he found here down at the river who gassed himself in his car. Horrible…

The officer who was here this morning explained how he had to grab his weapon yesterday morning, after a guy under the influence of Tik, threatened to kill his mother. So so bad. Fortunately, he ended up not having to use his gun though. I asked how often he needs to use his gun here, but luckily, he never used it during all of his 10 years working for Knysna Police. Before that he worked in Cape Town and there it was a whole different story he said. “They’re not playing games there”.

However, a memorable day it was with mixed feelings: from one side, I feel relieved that they know who the guy is and that he’ll probably be arrested soon, but on the other hand I feel helpless. Realising it very well that this guys’ destiny probably won’t be any good, without even having received a fair shot in life to begin with. At least not in a way that I received it…

Sylvesthers logo


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s