Motorclubs & Drag queens

Scroll down for English!

JC1L2BQ6FT

Afgelopen zaterdag vond het Pink Loerie festival plaats. Ergens in de middag zou ik met een jongen afspreken die ik via het internet had ontmoet, dus tot die tijd zou ik mezelf gaan vermaken. Andy bracht me naar de stad en zou me s’avonds weer komen ophalen, prima geregeld dacht ik zo. In mijn dagboek schreef ik op zaterdag 29 april om 12:14 het volgende:

“Nadat verschillende mensen uit Nederland aan me gevraagd hadden over of ik al vrienden had gemaakt hier en of er meer mensen van mijn leeftijd in de buurt waren, begon ik mij een beetje zorgen over te maken. Ik zit namelijk ongeveer 20 kilometer verwijderd van het centrum van Knysna, heb geen directe buren en de meeste gasten op de boerderij zijn gezinnen of stellen die na een aantal dagen weer vertrekken.  

Eindelijk ben ik even alleen in de stad. Ik kan erg genieten van het zitten op een terrasje, om lekker mensen te kijken, na te denken en te schrijven. Daarbij is een goed kop koffie geen overbodige luxe in mijn huidige boeren-oploskoffie bestaan. Ik zit bij Cafe Throbb en de koffie smaakt heeeeerlijk! Ik ben inmiddels een aantal dagen verder en heb mijn zorgen over mijn sociale leven wat tijd gegeven en kwam achter iets grappigs: namelijk dat ik dat eigenlijk helemaal niet zo mis. Het is meer dat het voelt alsof ik dat zou moéten missen, maar eerlijk gezegd vind ik mijn avonden alleen heerlijk. Ik lees meer boeken dan ooit en heb alle tijd en inspiratie om te schrijven. Ik heb geen eens een tv en beperkt toegang tot het internet en heb het nog geen seconde gemist!

Dit doet me denken aan een vraag die vaak gesteld wordt tijdens opdrachten of cursussen waarin je op zoek gaat naar je identiteit, je talenten en je dromen, namelijk: “Hoe was je als kind?” Een voorbeeldvraag was: “Was je als kind graag alleen of liever in gezelschap?” En ik was als kind altijd al graag alleen. Dan ging ik lezen, schreef ik korte verhalen of vertaalde ik songteksten die je kon vinden in de boekjes van cd-hoesjes.  

Natuurlijk mis ik mijn familie en vriendinnen. Mensen die oprecht geïnteresseerd zijn in mij en hoe het met mij gaat, want dat schijnt niemand hier echt heel veel te kunnen schelen… Alleen ik spreek de mensen thuis vaak genoeg en weet en voel dat er van mij gehouden wordt en andersom.

Begrijp me niet verkeerd, ik hou van feestjes en niets geeft me zo’n fijn gevoel als de feesttent met Rodermarkt, Koningsdag in Amsterdam of zelfs Cool Runnings in Durban (Zuid-Afrika) en naar een dag als vandaag kijk ik al dagen uit, maar ik kon ook goed zonder. Ik ben liever vaak alleen en af en toe in prachtig gezelschap, dan vaak in gezelschap dat niet per se van mij hoeft”.

3 uur later…

Een première. Ik zit op de wc van in een kroeg. Ik wou nog verder schrijven, maar ‘Uncle John’ vroeg of ik tequila wilde en nu ga ik op de motor naar de volgende kroeg. WTF?!”

Best lollig vond ik dat de volgende morgen. Terwijl jullie het verloop van deze dag zullen lezen, wordt mijn eerste pleidooi aardig ongeloofwaardig, maar ik schreef ook eerlijk dat ik wel van feestjes hou! En zo geschiede…

Nadat ik mijn koffie op had liep ik een rondje door de stad en vond ik het rond half drie wel tijd voor een borrel. Via Couchsurfing (een website voor toeristen voor het uitwisselen van accommodatie, feestjes etc.) was ik in contact gekomen met een jongen uit Kaapstad die met zijn vrienden het Pink Loerie festival (een soort gay pride) ging vieren. Ik was welkom om met ze mee te gaan. Rond een uur of vier zou ik hun ontmoeten dus tot die tijd had ik tijd voor mezelf. Ik besloot een kroeg in te stappen waar aardig wat mensen waren een koos een tafeltje op het terras onder de parasol.

Na welgeteld één slokje wijn werd ik op mijn rug getikt met de vraag of ik een tequila wou en als je mij een beetje kent, bestaat er voor mij geen betere openingszin. Niet met citroen, maar met Ananas. Wordt het leven nog mooier? Toen ik me omdraaide zag ik twee gigantische blanke mannen en “Uncle John” die naast een lijf vol tatoeages nog iets gemeenschappelijks hadden; namelijk een zwart leren hesje met een doodskop erop. Jawel, niets minder dan een van de drie beruchte motorclubs van Knysna (zo leerde ik later). Ik vond het maar wat mooi en gezellig en dit werd niet minder na nog wat tequila’s onder een bloedhete zon (38 graden) op deze zaterdagmiddag in april.

De mannen vonden het tijd voor livemuziek in een brouwerij aan het water en gezien de motorzaak van een van de mannen om de hoek was, was een extra helm zo geregeld. Als eenzame toerist kan je niet te kieskeurig zijn in je gezelschap, dus wie was ik om dit aanbod te weigeren. Ik weet niet of het de tequila’s waren of de rijvaardigheden van de Vice President (jep, een echte MC met titels en al), maar ik vond het een prima ritje en een prachtige motor. Ik koos wel voor de Vice President als coureur en niet voor Uncle John, gezien deze na toch zeker zeven tequila’s maar bleef volhouden dat hij geen alcohol dronk.

Mitchell’s is een brouwerij dat aan de oever van de Knysna lagoon ligt. Het heeft een heel gaaf rustiek en stoer interieur en uiteraard een prachtig uitzicht. Dan nog live bluesmuziek met saxofoon, veel gelukkiger krijg je me niet. Ik raakte enorm gefascineerd door het hele motorclub gebeuren en gooide er hier en daar wat toffe termen door die ik kende uit de serie Sons of Anarchy (favorietje). Ik kwam er al snel achter dat dit niet het soort clubjes zijn waarover je grapjes maakt en dat er niet zoiets bestaat als een gezellig motorclubje dat eens in de zoveel tijd een ritje maakt en dan allemaal gezellig hetzelfde bodywarmertje aantrekt.

Met dit in mijn achterhoofd, vroeg ik rond 19:00 uur of de motormuisjes mij naar mijn andere “afspraak” konden brengen. Het was een supergezellige en vooral enerverende middag. Ondanks dat ik lang niet achter alles kan staan wat er binnen zo’n motorclub gebeurd, fascineert het me enorm en kan ik ergens wel voorstellen dat het voor de members een enorme kick geeft. De MC is hun leven en het is ergens toch ook wel een ultieme jongensdroom om op zaterdag met je vrienden in je motorjack tequila’s te drinken in een bar met de naam Angie’s G-spot (ja echt). Kan ik me zo voorstellen.

Maar goed, met grof kabaal kwam ik dus aan bij de volgende bar. Ik overdrijf niet als ik zeg dat dit een scene uit een slechte chick flick kon zijn. Twee behoorlijke motoren, met nog behoorlijkere blanke mannen incl. MC-hesjes die stoppen voor een bar met open veranda, blond meisje achterop die dr helm af doet, dr haren losschudt, de mannen een knuffel geeft en alleen de trap oploopt. Eenmaal boven begreep ik dat de motoren niet de enige oorzaak waren tot alle aandacht en starende ogen: naast mijn nogal onsubtiele aankomst, was ik ook de enige blanke vrouw in deze club met de naam Ingoma. Mijn Couchsurfer stond gelukkig al bij de deur te wachten en gelijk werd ik warm verwelkomd door al zijn 30 homoseksuele vrienden uit Kaapstad. Een klein contrast met mijn eerdere gezelschap van die dag…

Bradley en zijn vrienden stelden me al gauw aan iedereen voor en ook deze groep mensen deelde mijn liefde voor het Mexicaanse goedje die wederom rijkelijk vloeide. Ik werd voorgesteld aan de drags, diva’s en queens van Kaapstad, George en Knysna en raakte wederom gefascineerd door deze hele nieuwe wereld en al het mooie wat dit met zich meebrengt. Tevens was dit het eerste gezelschap van de afgelopen twee weken, dat mij niet probeerde te overtuigen van hun oordelen over mensen met een andere Zuid-Afrikaanse etniciteit.

Naast de vriendelijkheid van deze mensen, was er nog iets wat mijn avond tot een groot succes maakte, namelijk de muziek! Voor even was ik terug in Durban met al zijn Afrikaanse sferen, beats en dansmoves (die van mezelf niet meegerekend). Heerlijk vond ik het. Rond 10 uur was het tijd om naar huis te gaan en nam ik afscheid van dit fantastische gezelschap. Dat klinkt misschien vroeg, maar geloof me: voor mij was het laat genoeg;)

Dat was me het zaterdagje wel! Maar mijn god wat vond ik het mooi. Conclusie: graag alleen, even graag in goed gezelschap.

LIEFDESylvesthers logo

 

 

JC1L2BQ6FT

Last Saturday the Pink Loerie festival was happening in Knysna. Somewhere in the afternoon I would meet up with a guy I met on the internet, so I still had to whole afternoon for myself. Andy brought me to town and would come to fetch me again at night, perfect. On that day (April 29th at 12:14) I wrote the following in my journal:

After several people from the Netherlands asked me if I’d made any friends here and if there were more people around from my age, I started to worry a little. As the farm is located 20 km outside of Knysna town, I don’t have any direct neighbours or easy access to Knysna’s night life and most of the guests at the farm are usually couples or families who will leave after staying here for a couple of days.  

It feels good to be away from the farm now, having a little me time with this amazing long awaited cup of coffee. Just sitting by myself, to think and write a little is all I really needed. I’m currently at café Throbb and the coffee tastes a-ma-zing. While a few days have gone by in which I gave my worries about my social life some thought, I realised something funny: I am not missing it all that much actually. It’s more as if I should miss it, but to be honest I really enjoy my quite evenings at the house. I am reading more than ever and have all the time and inspiration to write. I don’t have a TV and even the limited access to the internet doesn’t bother me. 

This reminds me of a question that is often been asked during assignments or courses to find your identity, your talents and future dreams, that is: “What were you like as a child?” One of the sub questions was: “Did you enjoy being on your own or did you prefer being with others?” I always used to like being by myself. I would read, write short stories or translated lyrics which you could find in these little cd-cover books.

Obviously I miss my friends and family back home. People who are genuinely interested in me and would ask me how I am doing. However, I speak to the people at home all the time and know and feel that I am loved and cared for and vice-versa.

Don’t get me wrong, I love to party and nothing can give me the same satisfying feeling as being part of the crowd during Rodermarkt (annual party in my home town), Kingsday in Amsterdam or even Cool Runnings in Durban (South Africa). And for a festive day like today I am super excited for days, but I am also functioning perfectly fine without it. Without a single doubt I’d rather spend quite some time alone and every now and then with great company, than often spend my time with people whom I don’t feel comfortable around”.

3 hours later…

“A first. I’m in the bathroom of a bar. I wanted to write more, but ‘Uncle John’ asked me if I wanted tequila and now I’m about to jump on the back of a motorbike to the next bar. WTF?!”  

The next morning, I thought that was quite funny. Now that you’ll be reading about the rest of this day shortly, my first lecture might lose some of its credibility, but please remember I also wrote that I love to party! And so it happened…

After I finished my coffee I walked around town and somewhere around 14:30 I felt like having a drink. Through Couchsurfing (a website for tourists for offering accommodation, food, parties etc.) I got into contact with a guy from Capetown who was coming to Knsyna for the Pink Loerie festival (like the Gay Pride in the Netherlands) to celebrate with his friends. I was welcome to join them and we agreed to meet in the late afternoon. Until then I had some time to kill so I decided to enter this nice-looking pub and picked a table outside, perfect for people who enjoy watching other people passing by (like me!).

After exactly one sip of wine, someone tapped me on my shoulder asking if I would like a tequila. Now if you know me juuust a little, there is no better way to arouse my interest. Not with lemon, but pineapple. Could live get any better? When I turned around, I saw two big white men and “Uncle John” whom, besides a body covered with tattoos, had another thing in common; their black leather vest displaying a big emblem on the back. Indeed, nothing less than one of the three infamous motor clubs of Knysna (which I found out later). However, I thought it couldn’t get any cooler and more fun and this feeling wouldn’t go away after another couple of tequilas under a frying African sun on this lovely Saturday afternoon in April.

The men told me it was time for some live music in a brewery called Mitchell’s down at the waterfront and as one of the man’s motorcycle garage was located right around the corner, an extra helmet could be easily arranged. A lonely foreigner like myself, can’t be too picky so who was I to decline this offer. I am not sure if it was the tequilas or the driver’s kills of the Vice President (jep, a true MC incuding the fancy titles), but I thought it was a perfect drive and an awesome vehicle. I chose the Vice President to be my driver and not Uncle John as he, even after seven tequilas, kept persisting that he didn’t drink alcohol.

Mitchell’s is a brewery located right next to the waterfront of the Knysna lagoon. It has a very cool and rustic atmosphere and obviously, a great view. This, combined with the live blues music including a sax just really made my day.  The whole motor club thing fascinated me so much and I tried to be cool by summing up some dope motor terminology which I learned from watching Sons of Anarchy (favorite). Soon I found out that these are not the sort of clubs you make fun of and there is no such thing as a fun little motor club that goes for a nice little drive around town while wearing the same cute body warmer.

Considering this, I asked the angels from hell if they could take me to my other “friends” in town. It was a great and vibrant afternoon. Even though I could never support all aspects of a certain motor club, it truly fascinates me and to a certain extend I can imagine that being a part of that must feel very rewarding. The MC is what they live for and in a way, it must be the ultimate boys’ dream to spend your Saturdays with your friends, all wearing the same leather jacket, drinking tequilas in a bar called Angie’s G-spot (true story). I can only imagine.

Nonetheless, with more than enough decibels I arrived at the next bar. I am not exaggerating when I say it could have been a scene from a bad chick flick really. Two big motorcycles, with even bigger white men including MC-jackets who pull over right in front of a bar with open veranda, blonde girl getting off the back who takes of her helmet, shaking her hair loose, hugs the men goodbye and walks up the stairs. Once I entered the club, I noticed that the loud motorcycles weren’t the only cause for all the attention and staring eyes: besides my somewhat unsubtle entrance, I was also the only white woman in this club called Ingoma. My Couchsufer was already waiting for me by the door and immediately I was welcomed by all his 30 homosexual friends from Capetown. A little bit of a contrast with my companions from earlier that day…

Bradley and his friends introduced me to almost everyone in the club and again the love for a Mexican liquid substance was shared. I got introduced to the drags, divas and queens of Capetown, George and Knysna and felt again fascinated by this whole new world and all the beautiful things that come with it. Also, this was the first group in the past two weeks that didn’t try to convince me from their judgments about other South African ethnic groups.

Besides the absolute kindness of these people, there was something else that made my evening a success; the music! For a second it felt like I was back in Durban with all its African vibes, beats and dance moves (not talking about my own). Loved it! Around 10 it was time for me to say goodbye and go home. That might sound early, but trust me when I say it was late enough for me;)

That was one hell of a Saturday, but man did I have a good time. Conclusion: I enjoy being by myself, but being surrounded by great, energetic people just as much.

LOVESylvesthers logo


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s